Buurvrouw Wiebenga

Toen ik nog een jongen was, had ik een vriend die Paul Wiebenga heette. Zijn vader werkte voor hetzelfde bedrijf als die van mij en onze beide families werden tegelijk uitgezonden naar het buitenland. We leidden daar een geisoleerd leven, waarbij we eigenlijk alleen omgingen met andere buitenlanders.

Nog te jong om vrij te mogen rondlopen in die vreemde omgeving, waren Paultje en ik er voornamelijk erop aangewezen om bij elkaar te spelen. Wij logeerden vaak bij elkaar, gingen samen naar het zwembad, speelden met elkaars speelgoed, lego en andere spelletjes die jonge jongens spelen.

Maar wat ik wil beschrijven is een andere kant van mijn relatie met Paultje. Want op die leeftijd waren we beiden nog naïef maar al wel nieuwsgierig, heel nieuwsgierig. Ik weet niet meer wie het het eerst voorstelde, maar wij begonnen elkaars geslachtsorganen te onderzoeken, meestal tijdens het logeren. Het werd een regelmatige tijdspassering. Uiteindelijk brachten Paultje en ik elke keer een groot deel van onze tijd door met elkaars te betasten.

In het begin was het helemaal nog niet seksueel gericht, maar wel interessant genoeg om ons beiden nieuwsgierig te maken. Wij waren zo jong dat wij er geen idee van hadden wat seks eigenlijk was en hoe dat ging. Paultje vond het gewoon lekker als ik zijn piemel vasthield, en ik omgekeerd ook. Wanneer ik bij hem thuis logeerde, bleven wij minstens een half uur of zo wakker, nadat de lichten al uit waren, en we hielden ons dan bezig met deze activiteiten. Wanneer we s’ochtends wakker werden, met onze piemels onvermijdelijk stijf, betastten we elkaar ook wel eens, maar meestal was toch een avond aktiviteit.

Al dat wederzijdse betasten leidde wel tot harde erecties, maar tot niets anders, geen orgasme, geen zaadlozing of zo. Wij gebruikten nooit iets anders dan onze vingers, om de beurt achterover liggend op het bed, terwijl de ander begon met aanraken en wrijven en knijpen, en wij elkaar vertelden hoe lekker wij het vonden. Soms knielden we over de ander heen om betere toegang te krijgen.

Zoals ik al zei rommelden Paultje en ik voornamelijk met elkaar in de avond, maar soms ook s’ochtends en Paultje’s moeder betrapte ons op één van die ochtenden. Wij zaten naakt geknield op het bed, kop aan kont en streelden elkaars stijve piemels in het ochtendlicht. Meestal deden we elkaar niet gelijktijdig, dus ik denk dat we daardoor afgeleid waren en zo in ons spel opgingen dat we Paultje’s moeder helemaal niet hoorden aankomen. Wij keken beiden geconcentreerd naar wat we bij elkaar aan het doen waren en we hadden totaal niet in de gaten dat mevrouw Wiebenga was binnen gekomen. Eerst zei ze helemaal niets, zij bleef een poosje met haar armen over elkaar naar ons staan kijken in de deuropening.

Toen begon ze te praten en wij schrokken gweldig en probeerden meteen ons te bedekken met het laken. “Hallo jongens…” zei ze, en ze kwam naar het bed toe. Wij stopten meteen en zaten naast elkaar op het bed, hevig blozend, en trillend van schrik, en wachtend op een uitbrander.

Zij vroeg ons: “Zeg eens, jongens, voelt het soms lekker als jullie elkaars piemel strelen?” De moeder van Paultje was altijd een beetje exotisch en ongewoon voor mij geweest, met haar Friese accent, terwijl ik geen accent had. Het accent van Paultje was veel minder uitgesproken, dus Paultje’s moeder had een bepaalde “speciaalheid” voor mij, alleen al gebaseerd op haar manier van spreken.

Maar Paultje en ik waren nu in verlegenheid gebracht en ik was flink geschrokken, en kon alleen maar een knikje geven als antwoord. Ik was bang dat zij boos zou worden, en ik was verbaasd over mevrouw Wiebenga’s brede glimlach en over haar acceptatie van wat ik had gedacht dat een streng verboden daad was. Terugkijkend weet ik niet hoe deze daden voor ons “verboden” waren geworden, maar wij voelden ons wel degelijk schuldig en verward toen mevrouw Wiebenga op ons toe kwam kwam en bij ons op het bed kwam zitten.

“Zo, dus jullie vinden dat wel lekker, he?” vroeg zij ons opnieuw, nu met een zelfs nog bredere glimlach. Wij knikten zenuwachtig en keken beurtelings naar elkaar en dan weer naar mevrouw Wiebenga.

Toen vroeg ze mij “Steven, mag ik het dan ook eens even proberen?”

Ik verslikte me en keek haar aan, alsof ik niet begreep wat zij zei. “U bedoelt…” mijn stem stokte.

“Ja, vind je het goed als ik jouw piemeltje even aanraak?” vroeg zij.

Ik haalde mijn schouders op, niet wetend wat te zeggen.

“Doe dan dat laken maar af,” zei zij ongeduldig. Wij gehoorzaamden haastig en mevrouw Wiebenga bekeek elk van onze piemels goedkeurend en ze glimlachte naar ons. “Jullie hebben al hele mooie piemels, jongens” verzekerde zij ons.

“Kom maar eens wat dichter bij me, jongens,” drong zij aan. Wij gingen aan weerskanten vlak voor haar staan. Één piemel in elk van haar handen nemend, begon zij ons beiden tegelijk te betasten.

Ik was de eerste die moest zuchten. Ik wist niet waarom, maar als mevrouw Wiebenga mijn piemel vasthield voelde het zoveel beter dan als Paultje mij betastte! Paultje zuchtte al snel daarna en wij beiden keken gespannen toe naar wat zijn moeder deed met onze stijve piemels. Haar hele hand lag rondom mijn piemel, en zij bewoog haar hand omhoog en omlaag met de doorschijnende voorhuid tussen haar vingers. Ik voelde tintelingen van plezier in mijn liezen, die ik nog nooit gevoeld had en mijn piemel werd heel dik en opgezwollen.

Mevrouw Wiebenga liet de piemel van haar zoon los en zei tegen Paultje: “Ik doe Steven eerst even, omdat hij de oudste is en ook onze gast”. Paultje knikte schaapachtig en zat daar met zijn piemel helemaal stijf en rood en opgezwollen, omhoog stekend in de lucht, vanuit zijn naakte kruis.

Mevrouw Wiebenga bleef haar hand over mijn piemel bewegen, en zij leunde nu met haar hoofd omlaag naar mijn heupen en zei “niet schrikken liefje, maar ik ga jouw piemel in mijn mond steken. Maak je geen zorgen, het zal echt lekker voelen, eerlijk!” Ik keek bezorgd en zij stelde mij gerust. “Ik wil niet dat je bang bent of wat dan ook, goed?” zei zij. Ik knikte en zei zwakjes “uh huh,” gefascineerd starend naar haar hand die zich nog steeds omhoog en omlaag verplaatste over mijn stijve piemel.

Mevrouw Wiebenga zette niet alleen haar mond tegen mijn piemel, zij nam mijn piemel volledig in haar mond, zij zoog hem gewoon naar binnen! Ik begon bijna te huilen toen zij dit deed, mijn eerste gedachte was dat zij wilde proberen om hem eraf te bijten en in paniek legde ik mijn handen op haar hoofd en begon aan haar haren te trekken.

Zij haalde haar mond eraf en zei “Wees maar niet bang, hoor! Ik doe je geen pijn!” Ik liet haar hoofd los en zij nam mijn half stijve piemel opnieuw in haar mond.

In eerste instantie hield mevrouw Wiebenga mijn piemel stil in haar mond en ik was verbaasd over hoe warm het voelde. Het was haast te heet, zoals wanneer het water in de badkuip te warm is, maar niet helemaal hetzelfde. Het was glibberiger en de mond van mevrouw Wiebenga voelde ook plakkerig aan, bijna als warme lijm rondom mijn piemel.

Na een paar minuten begon mevrouw Wiebenga te zuigen en te likken en haar tong omhoog en omlaag te verplaatsen. Ik kon haast niet niet geloven hoe lekker dit voelde! Het voelde beter dan die ik ooit vóór die tijd had geweten en ik zuchtte en kreunde terwijl zij met haar mond aan mijn piemel slurpte. Het deed mij duizelen! Dit duurde echter niet lang want voordat ik het wist, bereikten de prikkelingen in mijn piemel een hoogtepunt en ik trok het hoofd van mevrouw Wiebenga onbewust dichter tegen mij aan. Ik herinner mij nu nog steeds hoe zacht haar donkere gekrulde haren in mijn vingers voelden.

Mevrouw Wiebenga nam haar mond nu van mijn piemel af en ik keek omlaag en zag een druppel dikke witte vloeistof langzaam uit het einde van mijn piemel stromen, uit het gaatje waar mijn pies altijd uitkwam. Dit was nog nooit eerder gebeurd en ik schrok ervan, maar tegelijkertijd was het gevoel heel lekker, ik voelde allemaal vlinders in mijn buik en ik stond te wankelen op mijn benen. Ik herinner nog tot op de dag van vandaag de opluchting in mijn ballen toen de witte vloeistof langzaam uit mijn piemel op slanke hand van mevrouw Wiebenga vloeide. Mevrouw Wiebenga glimlachte naar mij en hield haar vingers rondom mijn natte piemel, en bewoog haar hand voorzichtig omhoog en omlaag. Nogt meer van die dikke witte vloeistof kwam uit mijn piemel en stroomde over haar haar hand.

“Kijk eens naar Steven zijn piemel,” zei ze tegen haar zoontje, maar Paultje keek al de hele tijd gefascineerd toe. “Hen je dat gezien, lieverd?”, zei mevrouw Wiebenga. “Steven kreeg zojuist een orgasme, en dat daar is zijn sperma, daar zitten de zaadjes in, die uit zijn ballen zijn gekomen.” Zij likte langs haar lippen en bleef mijn kleine piemel vasthouden. “Daar heb ik je toch al eens een keertje over verteld?” Haar zoontje knikte, en staarde naar mijn slappe piemel in handen van zijn moeder.

“Voelde het lekker, Steven?” vroeg mevrouw Wiebenga. Ik kon alleen maar stom knikken, nog steeds ademloos en bevend, vooral wanneer haar vingers tegen het topje van mijn piemel aankwamen.

Toen er niets meer uitkwam liet mevrouw Wiebenga mijn piemel los.

“Wel jongens, ik heb nu gezien hoe jullie er naakt uitzien,” zei ze met een twinkeling in haar ogen. “Dus nu mogen jullie ook zien hoe ik er zelf naakt uitzie!” en ze glimlachte ondeugend. Paultje en ik giechelden een beetje zenuwachtig en keken elkaar aan. Mevrouw Wiebenga stond op, deed haar badjapon open en liet het kledingstuk van haar schouders af op de grond vallen. Zij had nu alleen nog een BH en een slipje aan, en na enkele seconden had zij die BH ook afgedaan. Ik staarde niewsgierig naar haar borsten en voelde mijn piemel zich weer oprichten. Zij stroopte haar slipje naar beneden en ook haar poesje werd zichtbaar! Ik was erg opgewonden om voor de eerste keer een naakte vrouw te zien! Ik kon mijn ogen gewoon niet geloven!

Daar stond die moeder van Paultje dan, volledig naakt, ze stond rechtop voor Paultje en mij die op het bed zaten! Zij leek heel mooi, net als de meisjes in de Playboy die ik wel eens op de foto had gezien. Maar dit was een echte levende vrouw, en zij stond daar helemaal naakt, recht tegenover ons!

Mijn mond viel open, evenals die van Paultje. Wij zaten ademloos te staren naar zijn moeder. We hadden nog nooit een echte levende naakte vrouw gezien, alleen maar plaatjes in de Playboy. Mevrouw Wiebenga leek zoveel mooier in het echt.

Mevrouw Wiebenga wist, naar ik aanneem, best wel hoeveel effect zij zou hebben op deze twee jongens. Zij draaide koket een rondje voor het bed zodat wij haar van alle kanten konden zien. Maar ik was het meest geïnteresseerd in haar voorkant, en staarde verlangend naar die bos donker gekruld haar die boven haar poesje zat. Ik voelde meteen al een sterke drang om dat aan te raken, en ik heb nooit begrepen waar ik dat geleerd kon hebben, maar ik heb dat nog nu steeds, ik heb dat heel mijn leven al!

Paultje’s moeder ging weer op het bed zitten, leunde achterover en langzaam bewoog ze haar lichaam heen en weer. In eerste instantie was ik nog volledig gefixeerd op haar poesje, maar toen viel mijn aandacht op haar borsten, die ik ineens zeer aantrekkelijk vond zoals ze met haar beweging meedeinden. Mijn piemel werd opnieuw helemaal stijf.

Mevrouw Wiebenga boog zich nu over haar zoon heen en gaf hem een naakte omhelzing. Hij knuffelde haar terug, en ik zag mevrouw Wiebenga’s grote borsten tussen hen in bungelen. Ik zag nu hoe mevrouw Wiebenga de piemel van haar zoon in haar handen pakte en hem liefdevol streelde. Ze zei: “Nu is het jouw beurt, lieverd.” Zij schoof een beetje op en legde haar hoofd in de schoot van Paul. Ik volgde gefascineerd hoe zij de piemel van Paul in haar mond stak. De neus van mevrouw Wiebenga neus drukte op de buik van Paul en haar kin drukte tegen zijn kleine naakte ballen, wat een opwindend gezicht was voor mij. Maar wat werkelijk geil was, waren de natte lippen van mevrouw Wiebenga die omhoog en omlaag gleden over Paul zijn stijve piemeltje.

Mevrouw Wiebenga nam haar mond even van Paul’s piemel af en zei tegen mij: “Ga jij je gang maar, Steven, je mag mij overal aanraken waar je maar zin in hebt. Maar doe het lief en zachtjes, dat is alles… ” Zij ging weer verder met haar zoon, en zijn piemel verdween weer in haar mond, haar lippen gleden omhoog en omlaag over het kleine stijve lid.

Ik keek toe hoe mevrouw Wiebenga op Paul zijn piemel zoog en toen begon Paul te zuchten en te kreunen. Vlug kroop ik op mijn knieën dichter naar mevrouw Wiebenga toe. Zij was echt mooi en haar naakte lichaam wond mij erg op. Ik keek naar beneden en ik zag dat mijn piemel opnieuw stijf was. Ik begon mezelf te strelen en vroeg me af waarom het ineens zo fantastisch lekker voelde om dit te doen. Had het misschien iets te maken met wat mevrouw Wiebenga daarstraks had gedaan voor mij, of was het omdat mevrouw Wiebenga nu voor mij zat, en helemaal naakt was?

Ik was nog bezig het lichaam van mevrouw Wiebenga te bewonderen en mijn piemel te strelen toen plotseling Paul begon te roepen. Ik zag dat mevrouw Wiebenga zijn piemel met haar vingers snel omhoog en omlaag bewoog, en dat een klein beetje witte vloeistof uit Paul zijn piemel stroomde, maar wel veel minder dan het bij mij had gedaan! Het wond me op en ik kwam dichterbij om het goed te bekijken. Mevrouw Wiebenga ging door met Paul’s piemeltje te strelen, en hij ging door met zuchten en steunen en kreunen. “En liefje, was het lekker?” vroeg zij haar zoon. De arme Paul kon alleen maar ademloos knikken, het zweet parelde op zijn voorhoofd.

Ik knielde naast mevrouw Wiebenga, mijn stijve piemel in mijn ene hand, en ik legde mijn andere hand op haar poesje, ik streelde zachtjes over de krullende haren, en voelde een warme vochtigheid. Ik had nog nooit aan een poesje gevoeld, en ik vond het heerlijk om te spelen met het poesje van mevrouw Wiebenga. Haar poesje was bedekt met een dikke laag van gekruld zwarte haar. Zij draaide zich en glimlachte naar mij. Zij knuffelde mij en ik liet mijn piemel en haar poesje los en knuffelde haar terug. Ik hield mijn adem in toen ik voelde dat haar naakte borsten over mijn borst gleden.

Mevrouw Wiebenga ging achterover liggen en glimlachte naar mij. Ik glimlachte terug en raakte haar rechterborst heel even aan. Zij trok mij naar zich toe. Ik zat geknield naast haar, terwijl ik haar weer ging strelen. “Kom maar even lekker bovenop mij liggen,” zei ze. Onhandig sloeg ik een been over haar heen en hurkte boven haar, en begon haar weer te knuffelen. Dit voelde nog veel lekkerder aan voor mij, vooral omdat mijn blote piemel nu op de zachte buik van mevrouw Wiebenga lag.

Mevrouw Wiebenga stak een hand tussen ons in en greep mijn piemel beet. Zij streelde eerst mijn ballen, wat mij werkelijk verraste. In eerste instantie schrok ik ee beetje van dit gevoel, maar vervolgens ontspande ik mij, toen zij zachtjes begon te kneden. Toen haar hand weer naar mijn piemel ging, was die alweer keihard. Zij zei “Til je benens eens op, Steven, leg ze maar boven op de mijne.” Ik deed wat zij zei, en ik lag nu precies boven op haar lichaam, mijn kleinere lichaam reikte vanaf haar borsten omlaag tot haar elkels. Toen voelde ik haar benen uit elkaar gaan en mijn benen gleden plotseling tussen die van haar.

“Ga nog maar ietsje lager liggen,” drong zij aan. Ik deed wat zij zei en toen voelde ik mijn piemel tegen de haren van haar poesje wrijven. Het voelde heel warm aan tussen haar benen, en ik vroeg me af waarom zij mij gevraagd had verder omlaag te gaan, want het leek alsof ik niet nu veel meer kon doen met haar benen om mij heen geklemd.

“Stop maar liefje, zo lig je goed!” Zij pakte weer mijn piemel vast en begon hem omhoog en omlaag te strijken langs haar natte poesje! Ik was helemaal verbaasd over hoe gevoelig dat was, eerst voelde ik alleen maar haar krullende haren, maar daarna voelde ik een glibberige vochtigheid. Haar poesje voelde heel warm tegen het puntje van mijn piemel, en haar vingers rondom mijn piemel voelden zelfs koud aan in vergelijking.

“Nu moet je je piemel vooruit duwen, probeer het maar…” Haar stem werd zachter toen ik mijn heupen vooruit duwde. Ik voelde mijn piemel zachtjes in de spleet van haar poesje wegzinken.

“Nu je heupen vooruit en achteruit bewegen,” zei ze ademloos, en ze leidde mijn smalle jongensheupen met haar volwassen handen. Ik deed wat zij mij vroeg en al snel voelde ik dat ik mijn piemel eenvoudig in en uit haar poesje kon laten glijden! Het voelde heel warm en kleverig rond mijn piemel, veel kleveriger dan toen mevrouw Wiebenga er met haar mond op zoog, en in sommige opzichten voelde het nu zelfs beter.

Ik kreeg weinig kans om erover na te denken. Mijn heupen bleven ritmisch op en neer gaan, en mevrouw Wiebenga leidde mijn ritme met haar grote handen op mijn kleine ronde billen. “Zuig maar op mijn borsten, Steven,” kreunde mevrouw Wiebenga. Dit leidde mij af en ik stopte met mijn heupen te bewegen. “Nee, nee, doorgaan met bewegen, liefje…” zei ze hijgend. “Maar tegelijk ook op mijn borsten zuigen…” Haar grote tieten zaten recht tegenover gezicht zodat ik mijn mond maar hoefde open te doen en een van haar tepels gleed al in mijn mond, en nog steeds pompte mijn piemel in haar poesje.

Mevrouw Wiebenga deed haar ogen open en zocht de blik van haar zoon. “Paul, het is geen net woord dat je bij andere volwassenen mag gebruiken, maar wat je hier nu ziet, is dat Steven met mij ligt te neuken. Steven heeft seks met mij op dit moment. Zijn lul zit in mijn kut, net zoals ik je verteld heb, maar nu kun je mooi zien hoe het in het echt gaat.” Ik keek naar Paul en zag dat hij begrijpend knikte. Ik zag ook dat zijn piemel weer helemaal rechtop stond.

“Je mag wel even daar onderaan gaan kijken, als je wilt,” zei mevrouw Wiebenga hees, en gebaarde naar de plek waar onze lichamen tegen elkaar stootten. Paultje kroop over het bed en gluurde van onderen om te bestuderen wat er daar gaande was. Mevrouw Wiebenga trok mij nog dichter tegen haar warme lichaam. “Vind je het lekker, lieverd?” fluisterde ze, terwijl ze mijn voorhoofd kuste en mij tegen haar naakte borsten drukte. “Oh ja,” zei ik, verbaasd over hoe heerlijk het was om zo dicht bij een vrouw te zijn. En ik bleef maar zuigen op die stijve tepel.

“Paul, nu je daar toch bent, probeer eens voorzichtig over Steven zijn ballen te wrijven… Ik denk dat hij dat wel lekker zal vonden.” Ik keek mevrouw Wiebenga aan en bloosde toen zij naar mij glimlachte. Ik bleef mijn piemel in en uit mevrouw Wiebenga’s vagina pompen, terwijl ik voelde dat Paultje aan mijn ballen begon te kriebelen. Ik gromde toen zijn kleine vingers in mijn kloten knepen, en toen kwam dat rare gevoel opnieuw. Mevrouw Wiebenga voelde dat ik ging klaarkomen en zij drukte haar armen en benen strak om mij heen en trok mij dicht tegen haar mooie lichaam, één arm achter mijn schouders, en met haar andere hand stuurde ze mijn kleine billen terwijl ik hulpeloos tussen haar brede heupen wipte.. Ik wipte sneller en sneller, zuchtend en kreunend en ineens ik kwam voor het eerst klaar in een vrouw, een echte volwassen vrouw.

Het voelde alsof ik ontplofte binnen in mevrouw Wiebenga. Er was pijn en plezier en brand en warmte en licht… Ik niet wist wat er gebeurde, en ik ging nog steeds maar door, omdat mevrouw Wiebenga mij zo hard vastklemde dat ik niet veel anders kon doen. Na nog een paar slagen moest ik gewoon stoppen omdat het pijn ging doen! Paultje hield mijn ballen nog steeds stevig vast. Ik slaakte een zucht van verlichting en mijn liet mijn hoofd op de borsten van mevrouw Wiebenga vallen. Zij klopte goedkeurend op mijn hoofd en zei “Hmmm, goed zo jongen, goed gedaan Steven,” terwijl ik uitrustte op haar kussenzachte borsten. Zij drukte haar lange benen om mijn heupen, trok mij in haar kruis, en liefkoosde mijn rug met haar hand. Ik vond het heerlijk om zo dicht bij mevrouw Wiebenga te zijn en ik knuffelde haar nog maar eens. Paultje had mijn ballen losgelaten en zat naast ons toe te kijken.

“Steven, sta jij eens op en laat Paul het ook eens proberen,” zei mevrouw Wiebenga. Zij deed haar benen van me af en ik stond op. Ik keek even naar haar vagina. De haren tussen haar benen leken helemaal nat en plakkerig. Ik zag duidelijk de roze schaamlippen van haar poesje, net als in de tijdschriften. Ik reikte naar omlaag en betastte haar poesje voorzichtig. Het voelde warm en koortsig nu en zij hijgde toen mijn hand haar schaamlippen streelde. “Oh, lieverd, wat is dat lekker,” zei ze. “Vindt je mijn poesje mooi?” vroeg zij. Ik kon alleen schaapachtig knikken.

Ik ging aan de kant en Paultje kroop tussen zijn moeder’s benen. Ik ging achter hem zitten en kreeg een idee. Ik reikte rondom Paultje heen en greep zijn piemel beet. Die was al stijf. Hij draaide zijn hoofd om en glimlachte naar mij. Met mijn andere hand vond ik zijn ballen en hij zei “Dat is lekker, Steven.” Mevrouw Wiebenga zat toe te kijken hoe ik speelde met de geslachtsdelen van haar zoon. “Oh, wat doe je dat al goed, Steven!” Vervolgens trok mevrouw Wiebenga de heupen van Paultje naar haar wachtende schoot, en toen moest ik de geslachtsdelen van Paultje wel loslaten.

Paultje spreidde zijn benen iets en ik lag op het bed achter hem en bekeek de vagina van mevrouw Wiebenga nu van onderen. Ik wilde alles graag van dichtbij zien en vanuit deze invalshoek leek het volledig anders dan van boven. Ik zag hoe de piemel van Paultje tegen zijn moeder’s poesje aan lag en vervolgens hoe mevrouw Wiebenga hem met haar vingers naar beneden duwde. Ik deed mijn hoofd nog wat verder omlaag zodat ik kon zien hoe het topje van Paultje’s piemel tegen de vagina van mevrouw Wiebenga kwam te liggen. Toen zei ze: “Nu duwen, Paultje!”

Gefascineerd zag ik het kleine piemeltje van Paultje in de grote vagina van zijn moeder verdwijnen! Zijn ballen zaten er een beetje voor, dus pakte ik ze vast en duwde ze een beetje aan de kant. Het poesje van mevrouw Wiebenga pussy was nu echt kletsnat. Ik zag de sappen naar beneden stromen tussen haar billen door, en op het bed druppelen. Ik dacht dat het zweet moest zijn, ik wist toen nog niet beter.

Paultje begon zijn piemel in en uit te bewegen, net als ik het had gedaan. ik liet Paultje’s ballen los en streelde het poesje van mevrouw Wiebenga, terwijl Paultje’s piemel erin was. “Oh wat lekker, Steven …” zei zij tegen mij. Ik bleef haar schaamlippen en haar kietelaar strelen en raakte soms met mijn vingers de zijkant van Paultje’s piemel terwijl die in en uit zijn moeder’s vagina gleed. De piemel van Paultje was super-hard, en zo stijf als een kippenbotje terwijl hij in en uit de kut van zijn mammie bewoog.

Nu begon mevrouw Wiebenga weer te kreunen en te hijgen en klemde haar benen rondom die van Paultje, en zij trok hem stijf tegen zich aan. Ik keek toe terwijl haar handen de rug van haar zoon en zijn heupen en billen masseerden. Ik kon nog steeds het poesje van mevrouw Wiebenga blijven strelen, en al snel begon Paul nu ook te grommen. Ik kneep met mijn andere hand in Paul’s ballen, en kneep erin, veel steviger dan hij bij mij had gedaan, en meteen kwam hij klaar. Hij schreeuwde enkele keren luid, en zijn slagen in zijn moeder werden kort en hevig terwijl zijn lichaam stijf werd en zijn moeder hem heel stevig tegen zich aan trok.

Ik liet Paul’s ballen los en legde nu mijn beide handen op het poesje van mevrouw Wiebenga, streelde omhoog en omlaag en in cirkels over de buitenste schaamlippen. “Oh Steven, lieverd, ga daarmee door want dan kom ik nog een keer klaar,” zei ze ademloos. Ik ging door en voelde Paultje’s slappe piemel uit zijn moeder glijden, maar zij bleef zijn kleine lichaam tegen haar volwassen lichaam klemmen.

Al snel begon mevrouw Wiebenga te kronkelen onder Paultje, en trok haar zoontje weer dichter tegen zich aan, haar heupen bewogen zich nu in het ritme van mijn handen. Zij begon zacht te zuchten en een paar keer diep te kreunen en vervolgens pakte ze mijn handen en nam ze van haar poesje af. “Oh Steven, dat was… zo’n fantastisch gevoel” Haar stem stokte terwijl zij haar zoon Paultje weer tegen zich aan knuffelde. Ik ging naast mevrouw Wiebenga liggen en kroop dicht tegen haar aan. Zij legde een arm om mij heen en trok mij ook dicht tegen zich aan.

Zo lagen wij enkele minuten, knuffelend en elkaar zachtjes kussend. Mevrouw Wiebenga voelde zo lekker zacht, en het was zo lekker om naakt tegen haar aan te liggen, samen met mijn beste vriend Paultje.