Travestieten leren kennen

Op een avond zit ik gezellig tussen de travestieten op een bankje. Oh meid, zegt de één, wat heb jij een prachtig klokje. Ik kijk naar het dameshorloge en moet lachen. Zelden zie ik zoiets, maar bij de dames is dit een standaardaccessoire. Meid wat enig die glitters op je hakken. Ja prachtig hé, dat staat echt zo mooi op het zilver, zegt de ander. Ik zeg niets maar moet van binnen vreselijk lachen. Ik ben namelijk de enige van de vier zonder hakken, ik val compleet buiten de boot terwijl ik de enige ben die als vrouw geboren is. Vol verwondering kijk ik dan naar ze, voorzien alle vrouwelijke extra’s die je maar kunt verzinnen: dameshorloge, sierraden, make-up, hakken, sexy jurkjes, met zorg uitgekozen netkousen, het is allemaal aanwezig. Ook al houd ik niet van tierlantijntjes, het is toch leuk de vrouwen zo enthousiast te zien. Ze beschikken over een versier-gen, dat ik duidelijk zelf niet heb meegekregen. Ik heb net nog in een restaurant gegeten, zegt de één, gewoon zoals ik er nu bij zit. Ik kijk naar de mooie boblijn pruik die een vermogen moet hebben gekost, waaronder een heel mannelijk gezicht met make-mij aankijkt. Ik weet dat ze allemaal niet zo vrij zijn, want de dame links van mij is behoorlijk nerveus. Dit is de eerst avond dat ik als vrouw verkleed ga en vind het behoorlijk eng. De dame rechts van me, kijkt me aan en zegt ‘ik ken jou’, jij rijdt toch in die legergroene auto? Dat coole ding? Nou ben ik degene die verschrikt op kijkt en ik tuur door de make-up om te zien of ik daar een bekende man in zie, maar nee. Die auto heb ik helaas al jaren niet meer ‘zeg ik ‘ik heb nu een saaie! Ik zag je vaak rijden, ik hou van aparte auto’s ‘verklaart hij het feit dat hij me kent. Ga je zo wel vaker gekleed? Vraag ik. Ja, al toen ik heel klein was. Mijn ouders hebben het altijd genegeerd. Ze wilden altijd het perfecte gezinnetje vormen en hadden geen oog voor de gevoelens van mij, hun zoon. Ik voelde me heel alleen en ongelukkig. Het heeft mij heel wat jaren gekost om mijn lichaam te accepteren maar nu voel ik me gelukkig. De andere dames luisteren mee en knikken instemmend. Voor mij als buitenstaander lijkt het misschien grappig dat ze zich als vrouw kleden, voor de dames is het veel meer dan dit, merk ik uit dit gesprek. En ik moet eerlijk bekennen dat ik het nog nooit zo heb bekeken. Wat doe je voor werk dan? vraag ik aan een man van zo rond de zestig, die gekleed is als dame. Ik werk in een ongelooflijke macho mannenwereld: de havens. Ik ben onder de indruk, want het is namelijk moeilijk voor te stellen, als ik naar de smaakvolle netkousen kijk. Ik draag ook altijd een beha en een slipje onder mijn pak, zegt hij, elke dag. Weet iemand ervan? vraag ik, terwijl ik me afvraag hoeveel mannen in die wereld misschien wel hetzelfde doen. Nee, niemand. Alleen mijn vrouw weet het wel, het is zo’n lieverd. Ik denk vluchtig hoe ik het zou vinden, als ik een man zou hebben die me op latere leeftijd vertelt dat hij eigenlijk liever vrouwenkleding wil dragen. Onze relatie heeft maanden onder spanning gestaan, vertelt hij. Daar kijk ik niet vreemd van op. ik zou het geen probleem vinden denk ik, naar het is iets wat toch wel even tijd kost om in te dalen en het een plaats te geven. ik vind het altijd fijn om te horen dat relaties stand houden. Ik lig ook altijd met beha en slip in mijn bed, zegt hij met enige trots. Daar moet ik echt hard om lachen. Op een andere T-Girls avond spreek ik een travestiet die gezellig gaat shoppen met zijn vrouw. Ze kopen dan open en bloot kleren voor elkaar. Deze vrouw heeft geluk, want er zijn genoeg partners die daar helemaal niet blij mee zijn. Of zoals een andere travestiet zegt: Mijn vrouw wil het niet accepteren dat het bij mij hoort. En nu voel ik mij een beetje gevangen. Alleen hier op de speciale T-bijeenkomsten kan ik echt vrij zijn. Er zijn vrouwen die weten dat hun man naar de parenclub gaat. Sterker nog, er zijn ook mannen die samen met hun vrouw naar een parenavond gaan en op een andere avond alleen komen, maar dan als travestiet. Ik vind deze gesprekken met lieve travestieten een aanvulling op mijn bezoek, zij geven me een kijkje in een leven waar ik niets van weet en zo verbreden ze mijn horizon. T-girls worden ze genoemd, de travestieten, transgenders en transseksuelen. Het is fantastisch deze mensen te leren kennen. in mijn volgende verhaal vertel ik wat ik gezien heb met deze mensen op seks gebied in een parenclub.